2007年10月7日星期日

绿色理念：从不乱扔垃圾开始

来源：现教传媒网评论员，28/09/07

有朋自东瀛归，带回的礼物是“关于对待垃圾问题的建议”。关于垃圾问题，朋友有太多的话想说，也的确说了很多，但核心的几句话就是“希望能在中小学奥林匹克教育中加入一些实用的、细节的东西，比如小小垃圾袋活动：让学生们随身带一个垃圾袋，自己在生活、学习中产生的垃圾，随手放进垃圾袋中，带回家处理。使学生们从小养成不乱扔垃圾的习惯，还可以促使家长也养成不随手扔垃圾的习惯，从点滴开始，便可以改变整个社会对待垃圾的态度。”

　　捡拾垃圾看似小事，却关乎环境保护的大局；看似日常习惯问题，却关乎国际交往中的民族文明形象；看似孩子个人的问题，却反映着奥运的理念和教育的理念。

　　绿色奥运的理念，对于中小学校来说，可以从学习知识、节能减排、保护环境、亲近自然等角度来诠释。但是对于中小学生来说，让绿色奥运理念与自身日常行为挂起钩来的最具体、最直接、最方便、最有效的方法，莫过于选择随手捡拾垃圾这件事。因为对于每一个中小学生甚至对于每一位普通公民来说，最为贴近身边的环保“大事”莫过于对待垃圾的态度和行为习惯。

　　朋友是哲学博士，环保并非其专业。想必是受到了日本中小学三十年如一日的环保教育实践活动的启发才有了这样强烈的感触。中国人和日本人在文化上有着许多相同的渊源，但也有着许多不同的表现方式。比如我们更喜欢讲“道理”，日本人则更喜欢讲“技艺”。可是，我们讲道理时喜欢用谦词，比如关于喝茶的文化称“茶艺”，而日本人则喜欢用大词，比如把喝茶的文化称“茶道”。但是本该动手做的“艺”我们却常常只是“讲”，而本该用嘴讲的“道”日本人却常常是用手去“做”。这些文化的差异在对待垃圾问题上表现得最为淋漓尽致。我参加过几次中日中小学教师环保教育研讨会。中国教师的论文理论性都很强，课堂教学的介绍则都很虚；日本教师的论文理论部分极其“薄弱”，满篇都是“我”在课堂上是如何带着孩子们“做”的内容。这是每位参会者的共同感受，也是一种尽人皆知的中日文化差异。

　　在对待垃圾的问题上，日本中小学的做法和态度值得我们认真借鉴，特别在中小学生的环境教育上，在向学生阐释绿色奥运的理念和环境保护的意义的时候，应当把理论的学习放在其次，实际的行动放在首位；宏大的议论放在其次，细微的做法放在首位。保护地球的认识是伟大的，少制造垃圾和多捡拾垃圾的习惯更加伟大。通过实际的、小小的、细微的做法，让学生养成不乱扔垃圾的习惯。把绿色奥运的理念与养成不乱扔垃圾的习惯直接挂起钩来，这才是真正有意义的奥林匹克教育。

　　朋友最后一句话实际是个很好的口号：在对待垃圾问题上，“每个家庭、每个人多付出几分钟的辛苦，社会将获得几十年的进步。”

国家的魅力

来源：宇明（湖南）转载现教传媒网， 26/09/07

著名画家韩美林在一次演讲中说：“一个国家、一个民族不仅要有实力，更重要的是要有魅力。”这句话，我非常赞成。没有实力，老百姓生活在贫困之中，军事上对少数霸道的强国形不成足够的威慑力，国家就会失去底气；没有魅力，公众对国家的体制、文化没有认同感，国家、民族就不可能长治久安。

　　国家的魅力体现在什么地方？不同的人肯定会有不同的认知。在我看来，国家的魅力首先体现在它对公民的责任感中。公民遇到矿难、车祸，国家应该及时提供救助；公民读不起书、看不起病、买不起房子，国家必须通过合适的途径给予帮助；公民在海外遭到绑架、伤害，国家要提供必要的保护……国家就像一所房子，公民就像房客，房客当然要爱护房子，房子也会为房客遮风挡雨。

　　国家的魅力也要靠公平去支撑。国家当然不可能把所有富人的财富收拢来重新分配，那样一定会引发社会的动荡。但国家可以做这些事：通过制定法规，让所有的人干事业的机会平等；设计财富调节机制，给穷人一定的帮助；在政治方面，对贫富强弱一视同仁。

　　公民有做官员的，有当老百姓的，这个不要紧，要紧的是我们必须建立这样一种制度：让平民百姓的眼睛时时刻刻盯着官员手中的权力。官员爱岗敬业，为管辖区域的公众谋了福祉，为社会做出了真正的贡献，普通公民可以支持他走上更大的平台；官员弄虚作假、以权谋私，普通公民就要毫不犹豫地撤换他。对权力无所不在的监督，是国家的责任感和公平意识赖以生存的基础，更是一个国家产生魅力的根本。

　　谁都希望自己生活在有魅力的国家，而国家的魅力不是从天上掉下来的，它需要我们每一个人都付出自己的努力。大家的努力汇在一块儿，国家也就成了我们大家喜欢的模样。

2007年10月3日星期三

饥饿组长的饥饿感言

by 柯碧琪 (RAKAN协调员，第三年生，04/10/07)

这是我第三次参与饥饿30营。
第一次参与是在四年前。第二次是在两年前。
没错，我是每两年参与一次的。

今年的参与者人数突破五千人，场地也比以前大很多。
我的心是复杂的，一是因为首次当饥饿志工，二是活动空间少，三是人太多。
今年怎么还有饥饿30营？我感到一点儿也不开心。（果然很矛盾！）

今年主题为「儿童权利公约（CRC）」。
相信那班为了来看明星或证明自己可以战胜饥饿的年轻人不会在乎这个公约有多重要。
对我而言，我竟然这么看重。
可能就是长大了，心智和思想会改变。

还记得第一次参与饥饿时，我就像是那群疯狂的年轻人，玩火车虫，大声唱「蜗牛」。然而，那次的活动是最感动的，思想冲击最大！（玩归玩，我有认真听滴）
第二次，观看星洲日报记者拍下亚齐海啸的照片后，我的心再次悲痛！那个时候，亦是我第一次拥抱爱滋病患者，我还记得我当时是很激动的！
第三次，我很认真地聆听所谓的「生存权」、「受保护权」、「发展权」、「参与权」……当中的「居住权」，总让我想很多。

没想到进入大学后，我竟然会在乎基本人权。
我想我已经明白为什么当初我会逗留在社区之友，虽然我明白深入和持续社区工作是件很吃力不讨好的事，可是我很坚持我的信念，那就是要陪伴他们度过低潮。

每个人一生中总会面对种种的挫折与不公平对待。
贫穷的人几乎没有选择的余地，没有人知道明天他们是否还会活着。
我们只不过饥饿30个小时罢了，没有什么好炫耀的。而且我们还懂我们会饿多少个小时，那些贫民是长期饱受饥饿之苦的。

或许老天爷就是刻意安排这样的贫民在这世界上，为的是要我们用“爱”来抚平。
因此不要以为你花了或筹到一百令吉就可以自以为是的可怜人家。
请收回你可怜的猫样，请伸出你的手，告诉他们你会一直陪伴与支持他们。

我们出席饥饿30营，为的是要体验贫民的生活与感觉。
这里没有提供食物、或许入寝的地方也不见得舒服，可是，我们参与的目的就是来体验的啊！
很庆幸我的组员们都明白这一点，而且当中小朋友人数竟是整组的一半！

不要以为马来西亚没有贫民。别傻了，数目不少呢！
所以，工大社区之友，你们有新任务咯！

“走进社会、了解社会、与民同在！”
“因为你，孩有希望！”"Hungry for Hope!!!"

VIDEO/ THEME SONG/ LYRICS/ 30-Hour Famine Blog

我的“饥饿”感言

by 邹毅晶 (RAKAN 新成员，第一年生，30/09/07)

今年我会去饥饿30营有3个原因:

1. 今年是十周年 (应该会跟往年不一样吧!)

2. 在去年的饥饿30营和朋友约好要来 (好久不见想见见面.)

3. 有理由去吉隆坡玩.

不过这是之前的想法啦!后来因为饥饿30营在九月举行 (往年都在5月尾) 原本的计划都泡汤了..有些忙考试,有些忙工作,有些忙功课..所以第2个原因已不是原因了..由于这在我心中是主要原因所以其他的都不是原因了..可是最后我还是选择去,只是饥饿30营却变成了我要去吉隆坡的借口了..因为朋友都在那里而最近的我有点不开心想找他们分享下..

可是来到现场更是让我失望,原因:

1. 活动空间少很多只剩下一张椅子宽的活动空间, 也相信不会有太多的互动活动, 整个营变成了观赏会. (我朋友甚至可以睡一整天的觉.)

2. 相比往年分享前线工作的资讯少了很多, 也许人数太多,休息时间太多没办法带出来吧!

当然也有开心的啦!它们是:

1. 我看到主办单位的用心把一些去年的改善了, 比如把之前不是表演的特殊人士表演变成正式的表演.

2. 组长还不错.

3. 有个熟悉的朋友在旁边胆壮.

写了那么多废话, 来写写内心的感受吧! 这次是第3次了, 每次都是跟不一样的朋友来..第一次是跟学记, 第二次是跟中六学校的朋友去, 这次是跟大学的朋友去..有人问我会为什么来这么多次? 也有人觉得很有意义的活动当然要多来啦!可是我呢? 这里给我很多感动吧!这里让我开始更讨厌浪费食物, 我也不能忍受浪费食物的人..应该不只食物吧!每来一次都会告诉我我是很幸福的..因为我是帮人的那位而不是银幕上可怜的小孩..虽然我很想走前线去帮他们可是条件上还不能吧!不过以后有机会我不会错过的..

还有这次让我掉下眼泪的不是银幕上的小孩, 而是坐在轮椅上表演的朋友们, 加上音乐的效果整个场面真的很动人, 当场我立刻留下泪来, 没有别的原因就只有感动, 真的!有机会我想进一步的接触他们, 更了解他们....

2007年9月20日星期四

May Day Celebration in JB

DATARAN BANDARAYA JOHOR BARU BERGEMA DENGAN TUNTUTAN PEKERJA
by Thevarajan, JERIT (Jaringan Rakyat Tertindas), 03/05/07

1hb Mei ,Kuala Lumpur senyap sunyi akan tetapi di Dataran Bandaraya , di Johor Baru bergema laungan slogan pekerja kerana Sambutan Mei 1, buat kali pertamanya diadakan di negeri Johor. Tahun ini merupakan tahun ke -14 Sambutan Mei 1 dianjurkan oleh Jawatankuasa penganjur Mei 1. Sambutan tahun ini dianjurkan bersama oleh JERIT, SUARAM, Parti Sosialis Malaysia , DEMA, PAS, PRM , DAP, RAKAN, kumpulan Pelajar dari UTM dan ramai kumpulan lagi.

Hujan lebat pada awal pagi reda dan memberi laluan kepada sambutan hari bersejarah ini diadakan.Lebih kurang jam 9 pagi, semua bas dari Selangor tiba di tempat sambutan Mei 1, Dataran Bandaraya JB lebih awal daripada waktu sambutan iaitu 10 pagi. Ini menambahkan semangat penganjur tempatan apabila melihat banjiran kelas pekerja dari semua sektor di sana. Sebelum pukul 10 pagi, bas- bas dari Perak tiba di tempat sambutan bersejarah ini. Lebih kurang 600 orang membanjiri kawasan Dataran Bandaraya. Kerisauan dapat dilihat di muka pegawai Majlis Bandaraya Johor Bahru apabila mereka mula tercari-cari siapakah penganjur untuk hari bersejarah ini.

Program dimulakan dengan ucapan alu-aluan pengerusi majlis Saudara Nazman, Saudara Letchumanan dan Saudara Nyam. Program diteruskan dengan bacaan puisi yang bertajuk Mei 1, oleh Saudara Giman dari Parti Rakyat Malaysia (PRM) . Suasana bertambah semangat lagi apabila wakil pekerja ladang, Sdra Velayudham menegaskan bahawa pekerja ladang telah menyumbang ke arah pembangunan negara tetapi mereka masih hidup tertindas sehingga kini. Setelah 2 lagi ucapan dari wakil petani dan peneroka dari Johor, upacara pelancaran tema dan logo dijalankan.

Pelancaran tema dan logo hari bersejarah ini dilakukan oleh Gabungan Anak Muda dan Pelajar(GAMP) dengan sketsa yang berlandaskan tema tahun ini “50 Tahun Merdeka, Pekerja Masih Dijajah”.Sketsa ini menggambarkan keadaan pekerja sebelum merdeka dan selepas merdeka. Lakonan menggambarkan bahawa keadaan pekerja sekarang serupa seperti sebelum zaman merdeka, di mana eksploitasi terhadap pekerja berleluasa dan ini diakhiri dengan para pekerja menumbangkan golongan kapitalis yang menindas mereka.

Program diteruskan dengan ucapan daripada wakil peneroka Kampung Berembang. En Anizan yang berkongsi pengalaman perjuangan mereka di Kampung Berembang dan juga menegaskan bahawa peneroka bandar mempunyai hak dan tidak boleh diusir mengikut suka hati pihak pemerintah. Wakil anak muda dan pelajar, Sdra Amin Yusof pula menyeru golongan mahasiswa untuk sentiasa bersama masyarakat dalam memperjuangkan keadilan dan hak asasi mereka.

Tidak harus dilupakan, 8 jam kerja sehari yang dinikmati sekarang adalah hasil tumpahan darah perjuangan kelas pekerja pada tahun 1880-an di Amerika yang membawa kepada pengikitirafan 1 Mei sebagai hari pekerja. Sejarah perjuangan hari keramat ini dilakonkan oleh rakan- rakan aktivis dari Community Development Centre (CDC). Setelah beberapa lagi ucapan wakil pekerja, persembahan anak- anak Kg. Berembang menghiasi suasana dengan nyayian yang menceritakan perjuangan hak asasi mereka untuk rumah!

Sambutan Mei 1 2007 di Johor diakhiri dengan pembacaan deklarasi tuntutan pekerja dan nyanyian lagu Internasional. Deklarasi Mei 1 2007, disokong oleh 94 organisasi, satu jumlah yang tinggi kalau dibandingkan dengan tahun-tahun lepas. Semasa pembacaan deklarasi Mei 1 2007, ramai yang hadir mara ke hadapan bersama- sama kain rentang yang membawa tuntutan mereka. 13 tuntutan pekerja sempena Hari Pekerja 2007 dibacakan dengan kuat dan penuh semangat. Akhirnya, lagu Internasional iaitu lagu perjuangan pekerja bergema di Dataran Bandaraya JB dengan kibaran tangan perjuangan, tidak lupa juga laungan “Hidup Pekerja”, “Hidup Perjuangan” dalam tiga bahasa.

Mei 1 akan sentiasa mengingatkan kelas pemerintah akan kekuatan dan semangat kelas pekerja di seluruh dunia yang telah berjaya mengalahkan kapitalis untuk mendapatkan hak mereka. Semangat dan solidariti pekerja pada Mei 1 1886 harus terus bara di jiwa setiap pekerja untuk menuntut hak mereka kerana penindasan terhadap pekerja terus berlaku sehingga hari ini.

50 Tahun Merdeka; PEKERJA MASIH DIJAJAH!

Kita tiada apa untuk dihilangkan, hanya rantai penindasan sahaja!

Kita ada seluruh dunia untuk dimenangi

HIDUP PEKERJA! HIDUP PERJUANGAN!

50 TAHUN MERDEKA! PEKERJA MASIH DIJAJAH!

Tahun ini Semenanjung Malaysia akan merayakan 50 tahun kemerdekaan, 44 tahun sejak penubuhan Malaysia dan tahun ini juga adalah ulangtahun ke 121 Perayaan Hari Pekerja Antarabangsa Mei 1.

Walaupun negara telah mencapai kemerdekaan dari kuasa penjajah dan kuasa asing pada 1957 dan 1963 bagi Sabah dan Sarawak, namun warga pekerja semua kaum dan agama merasakan penjajahan masih berterusan dan penjajahan yang dimaksudkan adalah

Penjajahan atas hasil usaha kaum pekerja

Penjajahan atas hak berpersatuan dan hak bersuara

Penjajahan atas hak kebajikan dan kesejahteraan kaum pekerja

Kami warga pekerja Malaysia yang menjadi tulang belakang kepada pembangunan Negara, amat tertekan dan tertindas oleh sistem pentadbiran Negara yang hanya mementingkan golongan kapitalis dan kroni politik daripda majoriti rakyat Negara.

Setelah 50 tahun merdeka, pemerintah yang sepatutnya menjamin Kekayaan Negara dikecapi semua warga kini melihat kehidupan warga pekerja dipinggirkan dan kerakusan kapitalisma terus bermaharajalela manakala polisi-polisi neo-liberal membanjiri agenda Negara.

Setelah 50 tahun merdeka…..

Statistik kerajaan mencatatkan bahawa 25% daripada rakyat Malaysia memperolehi pendapatan sekeluarga kurang daripada RM1,000 sebulan dan 57.2% daripada jumlah penduduk menerima gaji yang kurang dari RM 2000 sebulan . Para pekerja ditindas dan masih dijajah oleh kapitalis atas dasar pekerja murahan. Tenaga pekerja dikerah tetapi gaji yang diterima oleh mereka adalah sangat rendah.

Setelah 50 tahun merdeka……

Negara kita masih tidak mempunyai Akta Gaji Minima. Jumlah keahlian Kesatuan semakin menurun dan undang-undang pro-majikan semakin diperkenalkan manakala harga barang-barang asas terus meningkat.

Setelah 50 tahun merdeka……...

Para peneroka bandar iaitu warga pekerja yang datang pada awal 70an untuk membangunkan bandar-bandar kini mendapati diri mereka dilabel sebagai anti pembangunan dan rumah mereka diroboh melalui penggunaan undang-undang zalim dan jentera kerajaan yang rakus. Ramai daripada mereka tidak diberi rumah alternatif tetap dan bermaruah. Kini setelah 50 tahun merdeka, peneroka bandar menjadi pelarian dalam Negara sendiri.

Setelah 50 tahun merdeka………

Tanggungjawab kerajaan semakin kurang manakala kapitalis swasta terus memerintah dan pekerja dibebankan dengan polisi-polisi neo-liberal kerajaan yang memotifkan keuntungan. Air yang menjadi salah satu keperluan asas telah lama diswastakan dan Negeri Johor merupakan mangsa penswastaan yang pertama dan harganya adalah paling tinggi berbanding negeri-negeri lain. Di samping itu, perkhidmatan kesihatan yang penting kepada warga pekerja juga telah diswastakan di mana bayaran yang tinggi dikenakan walupun tidak mampu dibayar.

Setelah 50 tahun merdeka………

Kini Malaysia bertungkus-lumus untuk menandatangani Perdagangan Bebas(FTA ) dengan Amerika Syarikat. Tidak dapat nafikan ini adalah satu lagi alat untuk menjajah penduduk melalui pintu belakang.

Setelah 50 tahun merdeka………

Projek yang menguntungkan pekerja seperti kemudahan asas, kemudahan pendidikan dan hospital kerajaan semakin mendapat kurang perhatian berbanding denagan projek raksasa yang glamour . Projek ini lebih menguntungkan pelabur dari warga pekerja. Misalnya cadangan Kerajaan untuk melaksanakan projek Wilayah Pembangunan Iskandar di mana ia akan menjadikan Bandar Johor Bahru dan Kawasan Tanjung Pelepas sebagai Free Access Zone (FAZ).

KAMI WARGA PEKERJA MENUNTUT KEMERDEKAAN SEJATI DAN MENUNTUT PENJAJAHAN DIHENTIKAN. 13 TUNTUTAN KAUM PEKERJA SEMPENA HARI PEKERJA ADALAH:

1. Gubal Akta Gaji Minima untuk semua pekerja dan mansuhkan polisi gaji murah.

2. Menandatangani Konvensyen ILO berkenaan Kerja-kerja di Rumah dan juga instrumen antarabangsa yang berkaitan dengan perlindungan dan kebajikan pekerja.

3. Pembentukan kesatuan sekerja secara automatik dan pemansuhan undang-undang yang diskriminasi pekerja dan sebarang undang-undang baru bermotif membuang pekerja secara senang.

4. Polisi ekonomi yang tidak berdasarkan diskriminasi kaum dan jantina tetapi berlandaskan keperluan. Menuntut suatu model pembangunan yang saksama, yang memberi kepentingan kepada rakyat setempat di mana segala rancangan pembangunan mestilah dibincang dan dipersetujui oleh semua.

5. Semua Perjanjian Perdagangan Bebas (FTA) harus disetujui oleh rakyat dan rakyat harus terlibat dalam proses membuat keputusan.

6. Hentikan pengusiran paksa dan hormati hak perumahan peneroka bandar. Mansuhkan Ordinan Darurat Pembersihan Setinggan. Skim Perumahan Rakyat pada harga mampu dibeli, di lokasi strategik dan selesa harus diimplementasikan.

7. Pastikan tempat kerja bebas daripada diskriminasi terhadap pekerja wanita. Gubal undang-undang Anti Gangguan Seksual.

8. Hak saksama kepada pekerja migran dan perlindungan dari dianiyai oleh pihak majikan, polis, RELA dan imigresen.

9. Hentikan penswastaan perkhidmatan asas seperti air dan hospital.

10. Mansuhkan segala undang-undang yang menindas dan mendiskriminasi para pekerja, antaranya ISA,OSA, Akta Universiti & Kolej Universiti, Akta Pertubuhan, Akta Mesin Cetak dan Penerbitan.

11. Mengubal Akta Kebebasan Maklumat.

12. Memberi kepentingan kepada sektor pertanian dengan peruntukan tanah dan subsidi yang cukup, demi menjamin produktiviti dalam negara yang mampu menampung keperluan makanan asas rakyat. Elakkan pengkopratan sektor pertanian dan galakkan sistem koperasi petani.

13. Menuntut suatu sistem kerajaan yang benar-benar telus, bersih, kredible dan bebas dari segala bentuk rasuah, kronisme dan penyelewengan. Menuntut pilihanraya bersih dan berkecuali dan SPR yang telus, berwibawa dan adil.

Deklarasi ini disokong oleh :

1. Alaigal

2. Aliran Kesedaran Negara (ALIRAN)

3. Centre for Independent Journalism

4. Centre for Orang Asli Concerns (COAC)

5. Child Development Initiative

6. Chinese Students Council(UTM) CSCUTM，工大华裔理事会

7. Civil Rights Committee of The Kuala Lumpur and Selangor Chinese Assembly Hall, (CRC-KLSCAH)

8. Community Action Network

9. Community Development Centre

10. ERA Consumer Malaysia

11. Federation of Malaysian Consumer Asociations (FOMCA)

12. Food not Bombs Kuala Lumpur

13. Gabungan Anak Muda & pelajar, JERIT

14. Gabungan Mahasiswa Islam Semalaysia(GAMIS)

15. Gabungan Mansuhkah ISA (GMI)

16. Gabungan Pekerja Kilang & Kesatuan Beranang

17. Gabungan Pekerja Kilang dan Kesatuan, JERIT

18. Gabungan Pekerja Kilang, Perak

19. Gabungan Peneroka Bandar & Perumahan, JERIT

20. Gabungan Rakyat Membantah US-Malaysia FTA

21. Gerakan Mahasiswa Maju,UPM

22. Group of Concerned Citizens

23. Indigenous People Development Centre (IPDC)

24. Inter Varsity Council (IVC)

25. International Movement For A Just World (JUST)

26. Jaringan Rakyat Tertindas (JERIT)

27. Jawatankuasa Bertindak Ladang Brooklands, Banting

28. Jawatankuasa Bertindak Ladang Sungai Rinching

29. Jawatankuasa Bertindak Peneroka Kg. Sri Tanjung

30. Jawatankuasa Kebajikan Mahasiswa/I, UKM

31. Jawatankuasa Ladang Semenyih

32. Jawatankuasa Penduduk Kg Cheppor

33. Jawatankuasa Penduduk Kg Chubadak, KL

34. Jawatankuasa Penduduk Kg DBI, Ipoh

35. Jawatankuasa Penduduk Kg KTM, Ipoh

36. Jawatankuasa Penduduk Kg KTM, Sg. Siput

37. Jawatankuasa Penduduk Kg Saujana

38. Jawatankuasa Penduduk Kg. Chekkadi

39. Jawatankuasa Penduduk Kg. Fajar

40. Jawatankuasa Penduduk Kg. Meru Tin

41. Jawatankuasa Penduduk Kg. Rimba Jaya

42. Jawatankuasa Penduduk Kg. Sg Nipah

43. Jawatankuasa Penduduk Kg. Spooner

44. Jawatankuasa Penduduk Kg. Sri Tasek

45. Jawatankuasa Penduduk Kg. Temenggung

46. Jawatankuasa Penghuni Flat Golden Villa

47. Jawatankuasa Penyelesaian dan Rayuan Penduduk Kg. Berembang

48. Jawatankuasa Sokongan Masyarakat Ladang

49. JKB Kampung Baru Plentong Tengah

50. Kesatuan Pekerja-Pekerja Guppy Plastic

51. Kesatuan Hitachi Consumer, Bandar Baru Bangi

52. Kesatuan Pekerja-Pekerja Dekor Panel , Rawang

53. Klang Consumer Association

54. Kuala Lumpur and Selangor Chinese Assembly Hall, Youth Section ( KLSCAH-Youth)

55. Malaysia Youth and Student Democratic Movement (DEMA)

56. Malaysian Catholic Student Council (MCSC)

57. Malaysian Voters Union (MALVU)

58. Monitoring Sustainability of Globalisation (MSN)

59. Pahang Consumer Association (PAC)

60. PANGGAU, Sarawak

61. Parti Islam SeMalaysia (PAS)

62. Parti Keadilan Rakyat

63. Parti Rakyat Malaysia (PRM)

64. Parti Sosialis Malaysia (PSM

65. Parti Tindakan Demokratik (DAP)

66. Partners of Organisation (PACOS Trust)

67. Penang Consumer Protection Association (PCPA)

68. Penang Office for Human Development (POHD)

69. Penang Watch

70. Perak Consumer Association (PCA)

71. Persatuan Bahasa Tionghua UPM

72. Persatuan Graduan Belia Pulau Pinang

73. Persatuan Masyarakat Selangor Dan Wilayah Persekutuan (PERMAS)

74. Persatuan Sahabat Wanita Selangor

75. Positive Malaysian Treatment Access & Advocacy Group (MTAAG+)

76. Projek Praxis

77. Pusat Khidmat Pekerja Tanjung

78. Pusat Komuniti Masyarakat(KOMAS)

79. Rakan Perjuangan Peneroka Bandar (RAKAN)，工大社区之友

80. Sadia HQ

81. Save Our School Damansara (SOS DAMANSARA)

82. Save OurSelves (SOS) Penang

83. Selangor & Federal Territory Consumer Association (SCA)

84. Semparuthi Iyakkam

85. Sisters in Islam (SIS)

86. Solidariti Mahasiswa Malaysia (SMM)

87. Solidariti Mahasiswa Putra

88. Student Progresif Front, USM

89. Suara Rakyat Malaysia (SUARAM)

90. Tenaganita

91. Women Aid Organisation (WAO)

92. Women Development Collective (WDC)

93. Writers Alliance For Media Independence ( WAMI )

94. Yayasan Amal Malaysia

参加逾百场示威被捕14次工人权益的斗士：阿鲁茨万

来源：陈慧思，独立新闻在线，我爱国，国爱我吗？系列（二）29/08/07

他总是穿着捍卫工人权益的T-恤，出现在各种各样的示威队伍里，担当和警方谈判的角色。他身材略胖、脸上胡须盘纠，眯眯眼笑时活像个圣诞老人。他是阿鲁茨万（Arutchelvan），一个与贫困工人阶级同在的人权斗士，认识他的人都叫他“阿鲁”。

阿鲁茨万（左图）曾任马来西亚人民之声（Suara Rakyat Malaysia）协调员11年，现在是社会主义党总秘书，无论身在人权组织还是政党，他的关怀对象始终如一。问他为何关心工人阶级，阿鲁茨万说：“像我这样的人，我们与国家较穷苦的一群共同斗争。工人阶级占国家人口的绝大部份，是他们造就我们的国家。如果你相信公正，那么你就是相信财富应该均匀分配。”

今年40岁的阿鲁早年在马来西亚国民大学求学时就已把触角伸到园丘，关心遭资本家剥削的工人阶级。生于小康之家的阿鲁，求学时期从没去过印度人聚居的园丘，也没有政治意识，他对工人阶级的关怀，始于对自身族群的怜悯。

求学期间办活动遭刁难

意识到印裔族群悲惨的命运，1987年就读大学一年级的阿鲁和一群大学朋友兴起走入园丘，帮助印裔园丘工人的念头。他说：“我们想在园丘里办医疗营，让一些医生提供免费医疗服务。”

这个单纯的念头换来的是学生事务处的问题轰炸。你是医学系学生吗？为什么要在园丘里办医疗营？为什么要去园丘？你到过园丘吗？为什么你不帮原住民、不帮马来人？园丘工人真的需要帮助吗，你先做个调查证明给我看。学生事务处摆明存心刁难。

首次遭权力单位刁难的阿鲁没有被障碍打败，反之遵照指示开始策划问卷调查。势单力薄的几个小伙子向学生组织求援，却碰了一鼻子灰。遭到拒绝的阿鲁心想：我们只是要帮忙穷人，为什么就连帮助人也这么难？锐气遇挫的阿鲁最后作了生平首个反抗体制的决定：绕过官僚体制，与朋友自掏腰包到园丘考察。

园丘的实况超出他所能想象的地步，阿鲁说：“到园丘去帮忙之后，我们才明白为何园丘工人会酗酒。那种体力的操劳让你回到家后什么都不想做，只想喝酒麻醉自己。”

震惊于贫穷实况

阿鲁和朋友身上的衬衫、领带、皮鞋和手中拿的调查问卷，都距离现实太远了。他回想：“我们走到河边的一间屋子，屋子很小，人们叫千万别开门，但是我们还是把屋门打开。我们一打开门，发现里面住着好大一家人，大概是八个人左右。屋子的地面是泥土，屋内只有两条挂衣服的线，没有任何家具，一些女孩看起来不够衣服穿。”

他继说：“这个家庭的父亲已经离家，由母亲单独承担。母亲在园丘工作，一天只赚三元，因此一家人一天只吃一餐。园丘工人的贫穷实况，令我非常震惊。”悲惨的画面从此把他和工人的命运紧紧系在一起。

1989 年，他和朋友们成立印裔大学生福利委员会（Jawatankuasa Kebajikan Mahasiswa India），组织国大的印裔学生到园丘做福利工作，特别是免费给孩子补习。他说：“我们没有向校园组织申请注册，因为我们认为，做社会福利工作是无需合法的。”

了解园丘工人的困境之后，阿鲁愈加意识到自身力量的薄弱。他说：“我们着眼于提升园丘孩子的教育水平，但他们就连三餐也不饱足。后来我们发现到，真正的问题是工人的待遇太差，工人必须先有更好的薪金待遇，孩子的教育水平才可望提高。”

科学哲学家科恩（Thomas Kuhn）所说的典范转移（paradigm shift）发生在阿鲁身上。意识到贫穷是一切问题的根本，他开始从提供福利工作，转而寻求政策和制度上的改变。

被警方逮捕超过14次

1990 年，一群印裔园丘工人罢工向园主施压，园主转向巫裔工人和外籍劳工招手。令阿鲁动容的是，巫裔工人与印裔工人站在同一线上，拒绝接受园主的招聘。自此他体认到，贫穷没有种族之分，马来人、华人和印度人当中的穷人都有着同样悲惨的命运。此一体认，开阔了他的斗争路线。从只关心印裔同胞，阿鲁把目光放到广大工人阶级。

1992 年离开国大后，阿鲁全情投入人权工作。他先是发起了社区发展中心（Community Development Center），关注各种与工人命运攸关的课题。2001年，他又参与筹办了受压迫人民阵线（Jaringan Rakyat Tertindas，简称JERIT），积极争取工人权益。1995年，阿鲁投身人民之声，开启人权征途上的另一个旅程。

阿鲁的热情、号召力、感染力和冷静的处事态度，令他成了大大小小示威、情愿、抗议、罢工活动的总指挥。有他压场的地方，与警方交涉的工作通常会落到他身上。由于长期关注人权问题，阿鲁的法律知识比一些年轻律师还强，当他挡在木屋前以流利英语说起市议会拆屋的程序，市议会官员也百口莫辩。

镇压示威是我国警方惯常的动作，身为示威常客的他已视进出警察局为家常便饭，迄今参与过逾百场示威的他已在示威现场被警方逮捕14次，其中一个被逮捕日子还是他的生日。

问他为何要带领斗争者走到街头，他说：“当人们走上街头，他们感觉更有力量，也更有自信。我们不要站在人前，也不要站在人后，而是要站在人旁，与斗争者肩并肩。我们的主要想法是，我们要给他们力量，而不是利用他们，这一点我们必须非常小心。”

无惧被内安法令扣留

虽然曾被逮捕多次，比较起遭政府以《内安法令》扣留好几年的异议份子，阿鲁还是幸运的。如果下一次幸运之神远离他，他该怎么办？

也是“废除内安法令联盟”（Gerakan Mansuhkan ISA，简称GMI）创办人之一的阿鲁说：“既然已走到这个地步，我就准备好被政府援引《内安法令》扣留。现在一直往前冲，被扣留也好，可以停下脚步读书、做运动减肥。”

真的可以这么轻松看待？他语气坚定地说：“可以，我想我已经准备好。”

生日当天被警方扣留时，阿鲁的支持者在警察局外唱起生日歌，暖和了冰冷的铁窗。他知道，纵使被当权者扣押，外头仍有许多与他怀抱同一信念的人在等着他。

阿鲁与工人阶级共进退，换来政府的打压。他没有时间怨怼，只有持续斗争的信念；为了从体制上改善工人的权益，他去年离开人民之声，出任社会主义党总秘书。

社会主义党诞生自1995年的全国大选。根据阿鲁，工人相信参政可以改变工人的命运，可是许多工人既讨厌执政党，也对在野党没有好感，因而催生了自创政党的念头。1996年的一场会议上，全体与会工人皆赞同成立政党，可是工人欲以“社会主义”为党命名的想法与社运人士相左，最后社运人士尊重工人的决定，以 “社会主义党”为这个新生的政党命名。

社会主义党早在1998年4月30日已向社团注册局申请注册成为合法政党，不过，社团注册局在1999年9月23日否决了社会主义党的注册申请。结社自由遭否决的社会主义党后来入禀法院法院寻求公道，可是高庭和上诉庭皆相继驳回了该党的申请。

或会参加来届大选

由于非合法政党，社会主义党在1999年和2004年大选中披在野党党旗上阵。两届大选皆铩羽而归的社会主义党计划再度出战来届大选中，原先初抗拒竞选的阿鲁大方向《独立新闻在线》披露，他或在来届大选中竞逐加影或首邦市州议席。

工人结社成为禁忌、工人权益持续遭剥削、马币900元最低薪金的诉求遭漠视、居者有其屋的口号沦为天方夜谭，多年的努力换来的是原地踏步的政治环境。阿鲁有权利泄气，可是他没有。他说，他爱这个国家的人。

至于国家爱他吗，他笑答：“我想这个国家的人爱我，但是代表着这个国家的政府却用很多法律控制我们。由于我们经常反抗政府，我想政府不怎么喜欢我们。”

在这个到处挂满虚伪面孔的国土上，政治人物一边高喊爱国口号、大摇国旗，一边蚕食公帑已是常态。阿鲁没有摇旗呐喊，他选择身体力行。为了减少工人的苦难，阿鲁甘心住廉价屋、过简单粗糙的生活。

他一脸满足地说：“买越多奢侈品，就有越多工人被剥削，因此我维持一个简单的生活。与工人比较，我想我已经非常幸运了。”

来源：http://www.merdekareview.com/news.php?n=4827
其它：为原住民呛声被禁出国七年热带雨林的守护者：黄孟祚

社区之友支持工华反对博大保安局霸权

我们对工华外务副主席李龙辉同学快速反应最近发生的博大保安局霸权事件深感骄傲。

自从工大前进阵线解散后，工大校园内能对外界发出工大生立场的组织已经缪缪无几。工华这次的行动无疑让所有工大生，尤其是华裔生对即将来临的校园选举带来一线希望。

社区之友呼吁工大生们以及各个活动圈组织关注此事件，并且积极参与即将来临的校园选举，一起捍卫校园民主，共同创造更有素质的大学校园。

以下是工华在当今大马发表的文告：

工华反对博大保安局霸权

李龙辉
07年9月18日晚上8:20

针对博特拉大学保安局官员在不符合程序的情况下扣押学生约6000令吉的私人财产，包括手提电话和电脑等，并且企图骚扰及恐吓19岁的木材科技系大一生—— 俞扬阳后，并食言继续扣押其财产一事，马来西亚工艺大学华裔学生理事会（工华）在此强烈谴责博特拉大学保安局办事手段，并且呼吁该保安局尽早物归原主，向当事人作出道歉。

在扣押其物件的当儿，博大保安人员在没有表明身份及出示搜查令的情况下，就如同强盗般扣押学生的私人物件，而扣押物件确认信却在事后在面对学生的压力下才不得不补发。这样的办事手法，如何让学生信服？保安局公信力即荡然无存！博特拉大学保安局已承诺将在星期一（9月17 日）归还物件，可是却在当天出尔反尔继续扣押其私人物件。既然其物件是在不符合程序下被扣押，物归原主也理所当然。

另外，本会也对警方在接受学生报案的当儿却劝学生不要浪费时间一事感到失望。警方的职责是为受到不公平待遇的人伸张正义，而不是向强权屈服，让这件事情草草结束。我国已经独立 50年，如果警方亦然保持这种劝告人民无谓浪费时间而报案的态度，从而纵容社会上更对不公平的事件发生，试问我国的美好社会何时才会到来？

马来西亚工艺大学
华裔学生理事会（工华）
外务副主席

李龙辉